Bureau HHM, hoe het allemaal begon

Bernhard Hoeksma Cor Homans Chris Menting
ir. Bernhard Hoeksma
wiskundige
ir. Cor Homans
werktuigbouwkundige
en bedrijfskundige
prof. dr. Chris Menting
socioloog

Het is 1979 als Bernhard Hoeksma en Cor Homans elkaar ontmoeten tijdens een studiereis naar Denemarken. Beiden net afgestudeerd aan de toenmalige THT (nu Universiteit Twente). Cor was werkzaam bij de THT en Bernhard bij het Instituut voor Gezondheidszorg in Tilburg. De twee jongemannen vonden elkaar in hun ondernemingslust, visie op ondernemen en maatschappelijke betrokkenheid. Beiden hadden de wens om voor zichzelf te beginnen. Ze zochten daarbij een ervaren organisatieadviseur, die hen wilde coachen. Die vonden ze in Chris Menting, socioloog en hoogleraar in Enschede. En zo werd in september van dat jaar 'Hoeksma, Homans & Menting organisatieadviseurs' geboren.

Waar ging het over die eerste jaren? De zorgsector lag niet voor de hand voor een werktuigbouwkundige en een wiskundige. Toch was er al wel een wiskundig gefundeerde oplossing bedacht voor de aanpak van wachtlijsten in ziekenhuizen en tijdnormstelling was al een specialisatie. Daarnaast waren er ook opdrachten in de industrie, zoals kwaliteitsborging in de textiel, in een krokettenfabriek en in de betonwereld. Ook is geadviseerd bij een bedrijf dat prints maakte voor elektrische systemen, bij een producent voor tapijttegels et cetera.

Opdrachten in een industriƫle omgeving waren van een geheel andere aard dan opdrachten in de gezondheidszorg. In die laatste sector kwamen de maatschappelijke betrokkenheid en de visie van de ondernemers het best tot uitdrukking. Daarom werd rond 1990 besloten het bureau geheel te richten op de zorgsector, als gespecialiseerd bedrijfskundig onderzoeks- en adviesbureau voor de (langdurige) zorg en (maatschappelijke) ondersteuning. En dat is bureau HHM vandaag nog steeds!

In de zomer van 2009, dertig jaar na de start, hebben Bernhard Hoeksma en Cor Homans het vennootschap overgedragen aan Patrick Jansen en Nico Dam. De drie oprichters en naamgevers zijn nog altijd verbonden aan de organisatie en voor ons beschikbaar voor het oplossen van moeilijke vraagstukken.